Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος των επίπλων;

Ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο

Ο κατασκευαστής ενός προϊόντος επίπλων είναι εκείνος που είναι υπεύθυνος για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Αυτό προκύπτει από το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), το οποίο καθορίζει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών. Ο κατασκευαστής είναι το μέρος που σχεδιάζει ή κάνει να παραχθεί το προϊόν και το θέτει στην αγορά με το δικό του όνομα ή εμπορικό σήμα, και ως εκ τούτου είναι επίσης υπεύθυνος για την ακρίβεια των δεδομένων που καταχωρούνται στο διαβατήριο. Όποιος εισάγει έπιπλα από χώρα εκτός της ΕΕ και στη συνέχεια θέτει το προϊόν στην Ευρωπαϊκή αγορά μπορεί στην πράξη να διαδραματίσει ρόλο συγκρίσιμο με εκείνον του κατασκευαστή εάν ο ίδιος ο κατασκευαστής δεν είναι εγκατεστημένος στην ΕΕ. Το Furnipas συντάσσει το διαβατήριο βάσει των δεδομένων που παρέχει ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας, αλλά η ουσιαστική ευθύνη για αυτά τα δεδομένα βαρύνει το μέρος που θέτει το προϊόν στην αγορά.

Για ποιους ισχύει και για ποιους όχι

Αυτή η ευθύνη ισχύει για το μέρος που θέτει ένα προϊόν επίπλων για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή αγορά: τον κατασκευαστή, ή στα προϊόντα από χώρες εκτός της ΕΕ τον εισαγωγέα που αναλαμβάνει αυτό το ρόλο. Οι διανομείς, οι λιανοπωλητές και οι εταιρείες εσωτερικής διακόσμησης που επιπρόσθετα πωλούν ή εφαρμόζουν ένα προϊόν που έχει ήδη θεθεί στην αγορά σε ένα έργο εσωτερικής διακόσμησης, συνήθως δεν έχουν ευθύνη για τη σύνταξη του ίδιου του διαβατηρίου. Έχουν ενδιαφέρον σε ένα σωστό διαβατήριο, επειδή πωλούν ή χρησιμοποιούν το προϊόν με αυτό το διαβατήριο, αλλά η σύνταξη και διατήρηση των δεδομένων δεν είναι ένα καθήκον που βαρύνει τα εν λόγω μέρη. Επίσης, αυτή η υποχρέωση ισχύει μόνο για ομάδες προϊόντων που υπόκεινται πραγματικά σε μια εξουσιοδοτημένη πράξη — ο ίδιος ο ESPR θεσπίζει το πλαίσιο, αλλά η υποχρέωση γίνεται συγκεκριμένη για έπιπλα μόνο μετά τη θέσπιση μιας ειδικής εξουσιοδοτημένης πράξης για αυτήν την ομάδα προϊόντων.

Καμία σταθερή ημερομηνία: τι έχει ήδη καθοριστεί

Δεν υπάρχει ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης της υποχρέωσης για τα έπιπλα. Σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ESPR (2025-2030), αναμένεται μια εξουσιοδοτημένη πράξη για τα έπιπλα γύρω στο 2028, αλλά πρόκειται για ένα σχέδιο και όχι για μια καθορισμένη ημερομηνία. Τι έχει καθοριστεί είναι το γενικό πλαίσιο του άρθρου 9 του ESPR: σε αυτό περιγράφεται τι πρέπει να περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος γενικά και πώς πρέπει να είναι προσιτό. Μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη για τα έπιπλα, θα καταστεί σαφές με βάση αυτήν ποια δεδομένα είναι συγκεκριμένα υποχρεωτικά για τα έπιπλα και από πότε. Μέχρι τότε, δεν υπάρχει ακόμη νομική υποχρέωση για τα έπιπλα να έχουν ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Τι σημαίνει αυτό για την προσέγγιση

Όποιος θέλει να ασχοληθεί ήδη με αυτή την υποχρέωση, θα πρέπει να το κάνει με τη λογικότερη σειρά. Πρώτον, είναι σημαντικό να διαπιστωθεί ποιος στην δική του αλυσίδα αναλαμβάνει το ρόλο του κατασκευαστή: είναι η δική του επιχείρηση, ή ένας κατασκευαστής αλλού στην ΕΕ ή εκτός αυτής του οποίου τα προϊόντα εισάγονται. Στη συνέχεια, είναι σκόπιμο να καταγραφούν ποια δεδομένα προϊόντος είναι ήδη διαθέσιμα — σύνθεση υλικών, προέλευση, πληροφορίες επιδιόρθωσης και ανακύκλωσης — επειδή αυτός ο τύπος δεδομένων αποτελεί τη βάση ενός διαβατηρίου προϊόντος, ανεξάρτητα από τις ακριβείς απαιτήσεις που θα καθοριστούν αργότερα ανά ομάδα προϊόντων. Μετά από αυτό, μπορεί να εξεταστεί η δική του θέση στην αλυσίδα προμήθειας: ένας εισαγωγέας που θέτει προϊόντα από χώρες εκτός της ΕΕ στην αγορά, συμφέρεται να συντονιστεί ήδη τώρα με τον κατασκευαστή σχετικά με το ποιος παρέχει ποια δεδομένα, ώστε να μην χρειάζεται να ρυθμιστεί μόνο κατά την πραγματική έναρξη ισχύος. Τέλος, συνιστάται να παρακολουθούνται η δημοσίευση της εξουσιοδοτημένης πράξης για τα έπιπλα, επειδή μόνο σε αυτήν θα καθοριστεί ποια δεδομένα είναι υποχρεωτικά και εντός ποιου χρονικού διαστήματος.

Η νομική βάση: άρθρα 27 και 9 του ESPR

Οι υποχρεώσεις αυτές προκύπτουν από δύο άρθρα του ESPR (Κανονισμός (ΕU) 2024/1781). Το άρθρο 27 περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών με γενικό τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης για την κατάρτιση και διατήρηση του ψηφιακού διαβατηρίου του προϊόντος. Το άρθρο 9 περιγράφει τι πρέπει να περιέχει ουσιαστικά ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και σε ποιες τεχνικές και απαιτήσεις προσβασιμότητας πρέπει να συμμορφώνεται. Και τα δύο άρθρα αποτελούν το γενικό πλαίσιο του κανονισμού. η συγκεκριμένη εφαρμογή για τα έπιπλα — ποια δεδομένα ακριβώς και από ποια στιγμή — προκύπτει μόνο από την εξουσιοδοτημένη πράξη που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει ακόμη να θεσπίσει για αυτήν την κατηγορία προϊόντων.

Όποιος εργάζεται αυτή τη στιγμή ως κατασκευαστής ή εισαγωγέας επίπλων, θα ήταν σκόπιμο να ταξινομήσει τα δικά του δεδομένα προϊόντος και να παρακολουθήσει τη δημοσίευση της εξουσιοδοτημένης πράξης για τα έπιπλα στις επίσημες πηγές της ΕU. Μόλις γίνει γνωστή αυτή η πράξη, η συγκεκριμένη ημερομηνία και το ακριβές περιεχόμενο της υποχρέωσης θα αναγράφονται εδώ.

Βάση αυτού

Ο κανονισμός αυτός καθ' αυτός βρίσκεται στο EUR-Lex. Κάνουμε παραπομπή για κάθε ισχυρισμό· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ο ESPR θέτει την ευθύνη για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστή. Το ποιος ακριβώς θεωρείται κατασκευαστής σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι πάντα αυτονόητο — ένα εταιρείο που κάνει κατασκευή επίπλων και τα πωλεί με το δικό του όνομα, μπορεί να λάβει αυτόν τον ρόλο εξίσου όπως το μέρος που πραγματικά παράγει τα έπιπλα. Σε περίπτωση αμφιβολίας, αξίζει τον κόπο να ελέγξετε εάν θεωρείστε ως εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), ο κατασκευαστής έχει ορισμένες υποχρεώσεις που αναλύονται λεπτομερώς παρακάτω.

Διασφάλιση της συμformans του προϊόντος

Ο κατασκευαστής διασφαλίζει ότι το έπιπλο κατασκευάζεται και συναρμολογείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ισχύουν για την κατηγορία προϊόντος μόλις τεθούν σε ισχύ. Για ένα εταιρείο με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι το τμήμα παραγωγής και αγορών πρέπει να γνωρίζει ποιες πληροφορίες για υλικά, εξαρτήματα και προέλευση είναι απαραίτητες, και ότι αυτές οι πληροφορίες πρέπει να είναι διαθέσιμες τη στιγμή της παραγωγής — όχι να συγκεντρωθούν αργότερα.

Σύνταξη και ενημέρωση του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος

Το άρθρο 9 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τι πρέπει να περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και πώς πρέπει να είναι προσβάσιμο μέσω ενός φορέα δεδομένων, όπως ένας κωδικός QR. Ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για το περιεχόμενο αυτού του διαβατηρίου. Για ένα μεσαίου μεγέθους ειδικό εταιρεία επίπλων, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει μια σταθερή διαδικασία για τη συγκέντρωση, έλεγχο και ενημέρωση των δεδομένων του διαβατηρίου με κάθε αλλαγή του προϊόντος — μια εργασία που συχνά υποτιμάται επειδή δεν τελειώνει στην πώληση, αλλά συνεχίζεται όσο το διαβατήριο φιλοξενείται.

Διατήρηση και διάθεση τεχνικής τεκμηρίωσης

Ο κατασκευαστής τηρεί τεχνική τεκμηρίωση που αποδεικνύει ότι το προϊόν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις και διατηρεί αυτή την τεκμηρίωση διαθέσιμη στις αρχές εποπτείας. Για ένα εταιρείο αυτού του μεγέθους, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει αρχείο — ψηφιακό ή έντυπο — στο οποίο μπορούν να βρεθούν δεδομένα προμηθευτών, αποτελέσματα δοκιμών και δηλώσεις υλικών, ακόμη και χρόνια μετά την πώληση.

Λήψη διορθωτικών μέτρων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης

Όταν ένας κατασκευαστής έχει λόγους να υποψιάζεται ότι ένα προϊόν δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις, λαμβάνει τα απαραίτητα διορθωτικά μέτρα ή αποσύρει το προϊόν εάν χρειαστεί. Αυτό απαιτεί μια εσωτερική διαδικασία στην οποία σήματα — από παράπονα έως τις δικές του δειγματοληψίες — συλλέγονται και καταγράφονται, με ξεκάθαρη γραμμή ποιος στο εταιρείο αποφασίζει για το θέμα.

Συνεργασία με αρχές εποπτείας της αγοράς

Ο κατασκευαστής συνεργάζεται με αιτήματα αρχών εποπτείας, μεταξύ άλλων με την παροχή ζητούμενων πληροφοριών και τεκμηρίωσης. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος στο εταιρείο που να γνωρίζει πού βρίσκεται η τεκμηρίωση και να είναι εξουσιοδοτημένος να απαντήσει εκ μέρους του εταιρείου σε ένα αίτημα, χωρίς να προκαλεί καθυστέρηση.

Πού πάει στραβά στην πράξη

Ορισμένες καταστάσεις εμφανίζονται συχνά στην πράξη.

Ένα εταιρείο πωλεί έπιπλα με το δικό του όνομα μάρκας, ενώ η παραγωγή έχει ανατεθεί σε τρίτο μέρος. Και τα δύο μέρη υποθέτουν ότι το άλλο είναι υπεύθυνο για το διαβατήριο, με αποτέλεσμα να μην προετοιμάζεται καθόλου διαβατήριο. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στο πωλήσεις με δική δική ετικέτα και στο τη σχέση μεταξύ ιδιωτικής ετικέτας και κατασκευαστή, όπου η κατανομή ρόλων δεν συμφωνήθηκε ρητά εκ των προτέρων.

Άλλο συχνό πρόβλημα: ο κατασκευαστής βρίσκεται έξω από την ΕΕ και δεν έχει εικόνα των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων, ενώ ο ευρωπαϊκός εισαγωγέας υποθέτει ότι το διαβατήριο είναι ήδη έτοιμο. Ποιος σε τέτοια κατάσταση λαμβάνει ποιον ρόλο, αναλύεται στη σελίδα σχετικά με ένας κατασκευαστής που βρίσκεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κατά την τροποποίηση ή βελτίωση ενός υπάρχοντος επίπλου — σκεφτείτε το επιπλωμάτειο, το βάψιμο ή την αναδιάταξη ενός βασικού προϊόντος — συχνά δεν τίθεται το ερώτημα εάν αυτό συνεπάγεται ένα νέο ρόλο κατασκευαστή. Αυτό μπορεί να έχει συνέπειες για όποιον πρέπει να παραδώσει το διαβατήριο· δείτε όταν η τροποποίηση ενός υπάρχοντος προϊόντος οδηγεί σε νέα ευθύνη.

Επίσης, κατά την πώληση μέσω μιας πλατφόρμας, προκύπτει σύγχυση: η αγορά θεωρείται μερικές φορές λανθασμένα ως υπεύθυνη πλευρά, ενώ η υποχρέωση παραμένει βασικά στον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα.

Τέλος, τα πράγματα πάνε στραβά όταν τα δεδομένα ενός προμηθευτή είναι ανακριβή ή ελλιπή, και κανείς δεν έχει καθορίσει ποιος είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια αυτών των συγκεκριμένων δεδομένων.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Ένας αριθμός συμφωνιών και εγγράφων βοηθά στο να γίνει σαφής η ευθύνη για το διαβατήριο εσωτερικά και εξωτερικά:

Μια γραπτή συμφωνία με τον προμηθευτή ή τον παραγωγό σχετικά με το ποιος παρέχει ποια δεδομένα, συμπεριλαμβάνοντας ένα χρονικό σημείο κατά το οποίο τα δεδομένα εξετάζονται κατά τις αλλαγές του προϊόντος.
Μια εσωτερική ανάθεση του ατόμου ή του τμήματος που είναι υπεύθυνο για την ενημέρωση του διαβατηρίου μετά την πρώτη δημοσίευση.
Ένα αρχείο τεχνικής τεκμηρίωσης και δηλώσεων υλικών, συνδεδεμένο με το μοντέλο προϊόντος στο οποίο αναφέρεται.
Μια καθιερωμένη διαδικασία για την αντιμετώπιση σημάτων μη συμμόρφωσης, με ανάθεση ποιος εσωτερικά αποφασίζει για διορθωτικά μέτρα.
Ένα σύνολο των ατόμων εντός της εταιρείας που είναι αρμόδια να ανταποκρίνονται σε αίτημα μιας αρχής επιτήρησης.
Σε περίπτωση ιδιωτικής ετικέτας ή υπεργολαβίας: μια ρητή, γραπτή καθορισμός του ποια πλευρά ενεργεί ως κατασκευαστής κατά την έννοια του ESPR, προκειμένου να αποφευχθεί η ερώτηση ποιος είναι υπεύθυνος για ανακριβή δεδομένα ενός προμηθευτή να απαντηθεί μόνο εκ των υστέρων.

Αυτές οι συμφωνίες δεν αποτρέπουν τη δυνατότητα να προκύψει συζήτηση σχετικά με την ερμηνεία των κανόνων, αλλά διασφαλίζουν ότι εντός της εταιρείας και μεταξύ των εταίρων είναι σαφές ποιος φροντίζει και παρακολουθεί ποιο μέρος του διαβατηρίου.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη ρύθμιση στην οποία εστιάζει αυτή η πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.

Γράφτηκε με τεχνητή νοημοσύνη με βάση τις παραπάνω πηγές, ελεγχόμενη από ανθρώπου την 2026-08-22. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.