w jakim języku muszę oferować paszport produktu mebla

Język państwa członkowskiego, w którym meble są sprzedawane

Paszport produktu będzie dostępny w języku (lub językach), które państwo członkowskie, na terenie którego produkt jest wprowadzany na rynek, stanowi. W praktyce oznacza to dla rynku niderlandzkiego język niderlandzki, a dla rynku belgijskiego – język niderlandzki, francuski i niemiecki, w zależności od reżimu językowego regionu. Jeśli producent lub importer sprzedaje w kilku krajach UE, paszport produktu będzie dostępny w kilku wersjach językowych – po jednej dla każdego rynku, na którym produkt jest oferowany. Jest to założenie ogólne zawarte w ESPR, artykule 10, który reguluje wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu.

Które meble są objęte i co jeszcze musi być ustalone

Ta zasada językowa obowiązuje zasadniczo każdy produkt, dla którego cyfrowy paszport produktu staje się obowiązkowy, a więc także meble, gdy tylko wejdzie w życie dla nich delegowany akt wykonawczy. Precyzyjne, specyficzne dla produktu opracowanie – które pola danych są obowiązkowe i czy obowiązuje w związku z nimi specjalna zasada językowa odbiegająca od ogólnego założenia – wynika dopiero z delegowanego aktu wykonawczego dla samych mebli. ESPR, artykuły od 5 do 7, stanowią ramy, w jakich opracowywany jest taki akt, ale tekst specyficzny dla mebli jeszcze nie istnieje. Co zatem jeszcze nie jest ustalone: czy dla mebli obowiązuje wyjątek lub uzupełnienie ogólnej zasady językowej i które dane muszą być faktycznie przetłumaczone w porównaniu z danymi, które pozostają kodami, liczbami lub piktogramami niezależnymi od języka. Co jest już prawdopodobne na podstawie ogólnej systematyki: część zawartości paszportu produktu – nazwa marki, numer artykułu, kodowania techniczne – nie jest z natury związana z językiem, natomiast informacje opisowe (skład materiałowy, instrukcje konserwacji, instrukcje przetwarzania) będą w języku rynku.

Jeszcze nie ma ustalonej daty, ale ramy są ustalone

Nie ma jeszcze ostatecznej daty, od której cyfrowy paszport produktu mebli staje się obowiązkowy; plan pracy ESPR na lata 2025-2030 wymienia delegowany akt wykonawczy dla mebli jako przewidywany około 2028 r., ale jest to harmonogram, a nie ustalony wymóg. Gdy tylko delegowany akt wykonawczy dla mebli zostanie opublikowany, rzeczywista data pojawi się tutaj. Do tego czasu ogólne ramy ESPR są już ustalone, w tym założenie, że paszport produktu jest oferowany w języku rynku sprzedaży. Producenci i importerzy, którzy już teraz zaczynają porządkować swoje informacje o produkcie, robią to w ramach, których główne linie są już znane, chociaż konkretny termin końcowy dla mebli nie został jeszcze ustalony.

Jak realizować to w praktyce

Kto się do tego przygotowuje, zaczyna od ustalenia krajów, w których meble są sprzedawane – ponieważ to określa, które wersje językowe są niezbędne, a nie język siedziby głównej lub fabryki. Następnie wskazane jest rozróżnienie między danymi, które muszą być przetłumaczone (opisy materiałów, porady dotyczące konserwacji, warunki gwarancji), a danymi, które pozostają niezależne od języka (kody artykułów, wymiary w cyfrach, kody identyfikacyjne GS1). Dla tego ostatniego przydatne jest wiedzieć, jak każdy produkt otrzymuje unikalny kod niezależny od języka – patrz jak każdy produkt otrzymuje unikalny kod identyfikacyjny – ponieważ ten kod stanowi stały rdzeń paszportu, niezależnie od tego, którą wersję językową otwiera kupujący. Następnie praktyczne jest określenie, jak różne wersje językowe będą oferowane technicznie: jako osobny dokument dla każdego języka, czy jako jeden paszport z wyborem języka podczas skanowania kodu QR. Ci, którzy zarządzają danymi produktu w systemie ERP lub magazynowym, mogą już teraz sprawdzić, jak pola wielojęzyczne są w nich rejestrowane – to wiąże się z pytaniem, czy paszport produktu może być połączony z własnym systemem ERP lub magazynowym. W przypadku sprzedaży za pośrednictwem platformy lub sklepu internetowego ważne jest również to, że dostawca rynku internetowego pełni własną rolę w wyświetlaniu informacji o produkcie konsumentowi, uregulowaną w ESPR, artykule 35 — co oznacza, że wybór języka nie jest tylko sprawą producenta, ale także strony oferującej produkt online. Dystrybutorzy i handlowcy mają ponadto własny obowiązek sprawdzenia, czy paszport jest obecny i dostępny przed sprzedażą produktu, zgodnie z opisem w ESPR, artykułach 30 i 31 — co pośrednio wpływa również na kwestię, czy oferowana wersja językowa jest dostosowana do rynku, na którym produkt jest sprzedawany.

Na czym się to opiera: artykuł 10 i artykuły 5-7 ESPR

Reguła dotycząca języka cyfrowego paszportu produktu wynika z artykułu 10 ESPR, rozporządzenia (UE) 2024/1781, które ustanawia ogólne wymagania dla paszportu, w tym języki, w których musi być dostępny. Konkretna realizacja dla produktów — w tym ewentualne szczególności dotyczące języka — wynika z aktu delegowanego opracowywanego w ramach artykułów 5 do 7 tej samej rozporządzenia. Ten akt delegowany dla mebli nie istnieje jeszcze; gdy tylko zostanie opublikowany, będzie on źródłem szczegółów specyficznych dla mebli.

Kto już teraz sprzedaje meble w kilku krajach UE, powinien rozważyć zinwentaryzowanie informacji o produkcie dla każdej wersji językowej i oddzielenie jej od danych neutralnych pod względem języka, takich jak kody identyfikacyjne i kodowania techniczne, tak aby platforma furnipas mogła natychmiast przetwarzać te informacje w paszporcie w momencie opublikowania reguł specyficznych dla mebli.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie dostępne jest na EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pani/Pana oczekuje

Sam ESPR nie wymienia w artykule 10 stałej listy języków, w których paszport produktu musi być oferowany. Jednak stanowi: informacje zawarte w paszporcie muszą być dostępne i zrozumiałe dla stron uprawniony do nich — konsumentów, uczestników rynku, organów nadzoru. Konkretne wymagania dotyczące języka są opracowywane dla każdej grupy produktów w akcie delegowanym, który dla mebli nie został jeszcze opublikowany. Do tego czasu nie ma dokładnej reguły językowej do sprawdzenia, ale istnieje wiele wskazówek z samego rozporządzenia dotyczących kierunku, w którym się to zmierza.

Informacje muszą być zrozumiałe dla osoby zapoznającej się z paszportem

Artykuły 5 do 7 ESPR stanowią, że wymogi informacyjne mają na celu umożliwienie użytkownikom — w tym konsumentom — podejmowania świadomych wyborów. Dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników oznacza to praktycznie, że paszport dostępny tylko w języku źródłowym producenta prawdopodobnie nie spełnia celu rozporządzenia, gdy produkt trafia na rynek innego państwa członkowskiego. Oczekiwanie, które wynika z tekstu, to takie, aby język był dostosowany do rynku, na którym produkt jest sprzedawany — a nie do języka siedziby głównej.

Obowiązki dystrybutorów i handlowców dotykają również kwestii języka

Artykuły 30 i 31 ESPR opisują rolę dystrybutorów i handlowców w sprawdzeniu, czy produkt jest dostarczany z wymaganym paszportem produktu. Kto sprzedaje meble za pośrednictwem pośrednika w innym kraju, powinien wziąć pod uwagę, że pośrednik będzie chciał sprawdzić, czy informacje zawarte w paszporcie są zrozumiałe dla użytkownika końcowego w danym kraju. To nie jest oddzielny obowiązek językowy niezależny od artykułu 10, ale wyjaśnia, dlaczego importer lub projektant wnętrz w praktyce go mimo wszystko zażąda.

Rynki internetowe mogą ustanawiać własne wymagania

Artykuł 35 rozporządzenia ESPR reguluje obowiązki dostawców internetowych platform handlowych i wyszukiwarek dotyczące informacji o produktach. Artykuł ten nie dotyczy bezpośrednio języka, ale platformy oferujące produkty w kilku państwach członkowskich często w praktyce ustalają własne wymagania dotyczące języka informacji o produktach, aby móc wypełnić swoje własne obowiązki. Producent mebli sprzedający za pośrednictwem takiej platformy powinien zweryfikować, jakie wymagania dotyczące języka sama platforma zastosuje, niezależnie od tego, co bezpośrednio nakazuje ESPR.

Gdzie pada w praktyce

Kilka sytuacji, które już teraz pojawiają się w firmach przygotowujących się do wdrożenia paszportu produktu:

Producent sporządza paszport w języku kraju produkcji i zakłada, że jest to wystarczające, ponieważ nie ma jeszcze aktu delegowanego zawierającego jawną listę języków. Gdy produkt zaczyna być sprzedawany w kilku państwach członkowskich, dochodzi do sporu między importerem a producentem dotyczącego tego, kto odpowiada za tłumaczenie.
Projektant wnętrz odbiera meble od różnych dostawców i odkrywa, że każdy paszport został sporządzony w innym języku bez wzajemnego skoordynowania. Dla użytkownika końcowego — na przykład firmy zajmującej się zarządzaniem obiektami, która zapoznaje się z paszportem podczas konserwacji — skutkiem jest paszport niespójny z językiem ich pracy.
Importer zakłada, że producent jest odpowiedzialny za prawidłowy język, podczas gdy producent uważa, że to importer powinien to rozwiązać, ponieważ zna rynek lokalny. Bez porozumienia sprawa pozostaje nierozwiązana do czasu, gdy organ nadzoru lub handlowiec się o to zapyta.
Firma tłumaczy wyłącznie widoczną stronę produktu, ale nie underlying techniczne dane, które są powiązane z paszportem za pośrednictwem unikalnego kodu identyfikacyjnego W przypadku częściowego tłumaczenia powstaje ryzyko, że kluczowe informacje — takie jak instrukcje naprawy — pozostają dostępne wyłącznie w języku źródłowym.
Producent myli język paszportu z językiem witryny internetowej, na którą wskazuje kod QR produktu To dwa oddzielne zagadnienia: sam kod QR jest neutralny językowo, ale strona, którą odkrywa, musi być dostępna dla użytkownika, który go skanuje.

Co można rejestrować

Przegląd krajów, w których meble są sprzedawane, jako podstawa do określenia, w jakich językach paszport powinien być dostępny w jakimś momencie.
Porozumienie z importerami lub dystrybutorami dotyczące tego, kto odpowiada za które tłumaczenie i kto ponosi ostateczną odpowiedzialność za jego prawidłowość.
Zarządzanie wersjami tłumaczonych paszportów, tak aby w przypadku zmiany danych po opublikowaniu było jasne, które wersje językowe muszą zostać ponownie zaktualizowane.
Stała procedura łączenia danych w języku źródłowym z systemu własnego z polami przetłumaczonymi, szczególnie istotna gdy paszport jest połączony z systemem ERP lub inwentaryzacyjnym.
Notatka dotycząca wyboru języka dla każdej grupy produktów, tak aby w momencie opublikowania aktu delegowanego można było szybko sprawdzić, czy dokonane wybory są zgodne z tym, co wówczas zostanie ustalone — w tym wszelkie wymagania, które można znaleźć za pośrednictwem Europejskiego rejestru paszportów produktów.

Gdy akt delegowany dotyczący mebli zostanie opublikowany i będzie zawierać konkretne wymaganie dotyczące języka, artykuł ten zostanie w stosunku do niego uzupełniony.

Nie jest to porada prawna. Niniejsza strona zawiera ogólne informacje o przepisach, którymi zajmuje się ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, zweryfikowane przez człowieka w dniu 2026-09-05. Coś jest nie tak? Daj nam znać — poprawy mają priorytet.