σε ποια γλώσσα πρέπει να προσφέρω το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος του επίπλου μου

Η γλώσσα του κράτους μέλους όπου πωλείται το έπιπλο

Το ψηφιακό δελτίο προϊόντος διατίθεται στη γλώσσα (ή στις γλώσσες) που ορίζει το κράτος μέλος όπου το προϊόν τίθεται στην αγορά. Για την ολλανδική αγορά, αυτό στην πράξη σημαίνει ολλανδικά, και για την αγορά της Βελγίου προστίθενται τα ολλανδικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά, ανάλογα με το περιφερειακό καθεστώς γλώσσας. Εάν ένας κατασκευαστής ή εισαγωγέας πωλεί σε περισσότερες χώρες της ΕΕ, το δελτίο διατίθεται σε περισσότερες γλωσσικές εκδόσεις — μία για κάθε αγορά όπου προσφέρεται το προϊόν. Αυτό καθιερώνεται ως γενική αρχή στον ESPR, άρθρο 10, το οποίο ρυθμίζει τις απαιτήσεις για το ψηφιακό δελτίο προϊόντος.

Τι ισχύει για τα έπιπλα και τι πρέπει ακόμα να οριστεί

Αυτός ο κανόνας γλώσσας ισχύει κατά κανόνα για κάθε προϊόν για το οποίο το ψηφιακό δελτίο προϊόντος καθίσταται υποχρεωτικό, συμπεριλαμβανομένων των επίπλων μόλις ισχύσει για αυτά μια ανακύκλωση. Η ακριβής, ειδική για κάθε προϊόν επεξεργασία — ποια πεδία δεδομένων είναι υποχρεωτικά και εάν ισχύει ειδικός κανόνας γλώσσας που αποκλίνει από την γενική αρχή — προκύπτει μόνο από την ανακύκλωση για τα έπιπλα. Ο ESPR, άρθρα 5 έως 7, καθορίζει το πλαίσιο στο οποίο συντάσσεται μια τέτοια ανακύκλωση, αλλά το κείμενο ειδικό για έπιπλα δεν υπάρχει ακόμα. Αυτό που δεν έχει ακόμα οριστεί: εάν υπάρχει εξαίρεση ή συμπλήρωση για τα έπιπλα στον γενικό κανόνα γλώσσας και ποια ακριβώς δεδομένα πρέπει να μεταφραστούν έναντι ποιων που παραμένουν ως κώδικας, αριθμός ή εικονόγραμμα ανεξάρτητα της γλώσσας. Αυτό που είναι ήδη πιθανό βάσει της γενικής συστηματικής: ένα μέρος του περιεχομένου ενός δελτίου προϊόντος — όνομα μάρκας, αριθμός αρθρώματος, τεχνικές κωδικοποιήσεις — δεν εξαρτάται από τον ορισμό από τη γλώσσα, ενώ το περιγραφικό περιεχόμενο (σύσταση υλικού, οδηγίες συντήρησης, οδηγίες επεξεργασίας) προσφέρεται στη γλώσσα της αγοράς.

Ακόμα καμία σταθερή ημερομηνία, αλλά ένα καθορισμένο πλαίσιο

Δεν υπάρχει ακόμα οριστική ημερομηνία οπότε το ψηφιακό δελτίο προϊόντος για έπιπλα καθίσταται υποχρεωτικό· το πλάνο εργασίας ESPR 2025-2030 αναφέρει μια ανακύκλωση για έπιπλα ως αναμενόμενη γύρω στο 2028, αλλά αυτό είναι ένα χρονοδιάγραμμα και όχι μια καθιερωμένη υποχρέωση. Μόλις δημοσιευθεί η ανακύκλωση για έπιπλα, η πραγματική ημερομηνία θα εμφανιστεί εδώ. Μέχρι τότε, το γενικό πλαίσιο του ESPR ήδη ισχύει, συμπεριλαμβανομένης της αρχής ότι ένα δελτίο προϊόντος προσφέρεται στη γλώσσα της αγοράς πώλησης. Οι κατασκευαστές και εισαγωγείς που ήδη αρχίζουν να οργανώνουν τις πληροφορίες του προϊόντος τους το κάνουν λοιπόν εντός ενός πλαισίου του οποίου οι κύριες γραμμές είναι γνωστές, ακόμα κι αν η ημερομηνία λήξης ειδική για έπιπλα δεν έχει ακόμα οριστεί.

Πώς να το εφαρμόσετε στην πράξη

Όποιος προετοιμάζεται για αυτό, αρχίζει καθορίζοντας τις χώρες όπου πωλείται το έπιπλο — γιατί αυτό καθορίζει ποιες γλωσσικές εκδόσεις απαιτούνται, όχι η γλώσσα του κεντρικού γραφείου ή του εργοστασίου. Στη συνέχεια, είναι χρήσιμο να κάνετε διάκριση μεταξύ δεδομένων που πρέπει να μεταφραστούν (περιγραφές υλικών, συμβουλές συντήρησης, όροι εγγύησης) και δεδομένων που παραμένουν ανεξάρτητα της γλώσσας (κώδικες αρθρωμάτων, διαστάσεις σε αριθμούς, αναγνωριστικά GS1). Για το τελευταίο, είναι χρήσιμο να γνωρίζετε πώς κάθε προϊόν λαμβάνει έναν μοναδικό, ανεξάρτητο της γλώσσας κώδικα — δείτε πώς κάθε προϊόν λαμβάνει έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης — γιατί αυτός ο κώδικας αποτελεί τον σταθερό πυρήνα του δελτίου, ανεξάρτητα από την έκδοση γλώσσας που ανοίγει ο αγοραστής. Στη συνέχεια, είναι πρακτικό να καθορίσετε πώς προσφέρονται τεχνικά οι διάφορες γλωσσικές εκδόσεις: ως ξεχωριστό έγγραφο ανά γλώσσα, ή ως ένα δελτίο με επιλογή γλώσσας κατά τη σάρωση του κωδικού QR. Όποιος ήδη διαχειρίζεται τα δεδομένα προϊόντος σε ένα σύστημα ERP ή αποθέματος, μπορεί ήδη να ελέγξει πώς καταγράφονται τα πολυγλωσσικά πεδία σε αυτό — αυτό συνδέεται με το ερώτημα εάν το δελτίο προϊόντος μπορεί να συνδεθεί με το δικό σας σύστημα ERP ή αποθέματος. Για την πώληση μέσω πλατφόρμας ή ηλεκτρονικού καταστήματος, είναι επίσης σχετικό ότι ο πάροχος ηλεκτρονικής αγοράς έχει δικό του ρόλο στη δημιουργία ορατότητας των πληροφοριών του προϊόντος στον καταναλωτή, όπως προβλέπεται στον ESPR, άρθρο 35 — πράγμα που σημαίνει ότι η επιλογή γλώσσας δεν είναι μόνο θέμα του κατασκευαστή, αλλά και του μέρους που προσφέρει το προϊόν ηλεκτρονικά. Οι διανομείς και οι έμποροι έχουν επιπλέον δική τους υποχρέωση να ελέγχουν ότι το διαβατήριο είναι παρόν και προσβάσιμο πριν από την πώληση ενός προϊόντος, όπως περιγράφεται στον ESPR, άρθρα 30 και 31 — πράγμα που έμμεσα εγείρει επίσης το ερώτημα εάν η προσφερόμενη γλώσσα ταιριάζει με την αγορά στην οποία πραγματοποιείται η πώληση.

Βάση αυτού: άρθρο 10 και άρθρα 5-7 του ESPR

Ο κανόνας γλώσσας για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος προκύπτει από το άρθρο 10 του ESPR, Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781, ο οποίος καθορίζει τις γενικές απαιτήσεις για το διαβατήριο, συμπεριλαμβανομένων των γλωσσών στις οποίες πρέπει να είναι διαθέσιμο. Η ειδική κατά προϊόν εφαρμογή για έπιπλα — συμπεριλαμβανομένης τυχόν ιδιαιτερότητας σχετικά με τη γλώσσα — προκύπτει από μια εξουσιοδοτημένη πράξη που συντάσσεται στο πλαίσιο των άρθρων 5 έως 7 του ίδιου κανονισμού. Για έπιπλα δεν υπάρχει ακόμη εξουσιοδοτημένη πράξη. Μόλις δημοσιευθεί, αυτή θα είναι η πηγή για τις λεπτομέρειες ειδικές για έπιπλα.

Όποιος πώλησης έπιπλα σε περισσότερες από μία χώρες της ΕΕ, μπορεί να έχει ενδιαφέρον να καταμετρήσει και να διαχωρίσει τις πληροφορίες του προϊόντος ανά γλώσσα από τα ουδέτερα γλωσσικά δεδομένα, όπως κωδικοί ταυτότητας και τεχνικές κωδικοποιήσεις, ώστε η πλατφόρμα furnipas να μπορεί να επεξεργαστεί αμέσως αυτές τις πληροφορίες στο διαβατήριο μόλις δημοσιευθούν οι κανόνες ειδικοί για έπιπλα.