Σύμφωνα με ποια μέθοδο πρέπει να μετρώ τις τιμές για το διαβατήριο;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ακολουθήστε τη θεσπισμένη μέθοδο μέτρησης μόλις αυτή είναι διαθέσιμη

Για τα επιπλα θα πρέπει να εκδοθεί μια εξουσιοδοτημένη πράξη που θα καθορίσει ποιες απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού ισχύουν και, σχετιζόμενες με αυτές, ποιες πληροφορίες περιλαμβάνονται στο σφραγίδα προϊόντος (άρθρα 5 έως 7 του ESPR, Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781). Το άρθρο 39 του ίδιου κανονισμού ορίζει ότι οι τιμές που προκύπτουν από τις απαιτήσεις αυτές πρέπει να μετρώνται ή να υπολογίζονται σύμφωνα με μια αξιόπιστη, ακριβή και αναπαράγωγη μέθοδο. Στην πράξη, για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ακόμη καμία συγκεκριμένη μέθοδος μέτρησης προς ακολούθηση — αυτή θα έρθει με ή μετά την εξουσιοδοτημένη πράξη για τα έπιπλα. Αυτό που είναι ήδη καθορισμένο είναι η αρχή: η μέθοδος πρέπει να είναι δοκιμάσιμη, όχι μια εσωτερική εκτίμηση ή ένας ισχυρισμός μάρκετινγκ.

Λάβετε υπόψη τα εναρμονισμένα πρότυπα ή τις κοινές προδιαγραφές

Το άρθρο 39 προβλέπει ότι η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει εναρμονισμένα πρότυπα ή, ελλείψει τούτων, να θέσει κοινές προδιαγραφές, με τα οποία πληρούται η υποχρέωση μέτρησης. Για έναν κατασκευαστή επίπλων αυτό σημαίνει ότι η μέθοδος δεν εφευρίσκεται ανά επιχείρηση: θα υπάρξει ένα θεσπισμένο πρότυπο ή προδιαγραφή στο οποίο μπορεί να γίνεται αναφορά. Για μια μεσαία επιχείρηση το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι το τμήμα ποιότητας ή ο εξωτερικός σύμβουλος θα πρέπει, τη στιγμή που το πρότυπο αυτό γίνει γνωστό, να ελέγξει ποια δοκιμαστική διάταξη, μετρητική συσκευή ή υπολογιστικό μοντέλο προβλέπεται σε αυτό — και εάν το σημερινό εργαστήριο ή ο σημερινός εξεταστικός εταίρος μπορεί να εργαστεί με αυτά.

Βεβαιωθείτε ότι οι μετρήσεις συμφωνούν με τις πληροφορίες προϊόντος που περιλαμβάνονται στη σφραγίδα

Οι τιμές που καθορίζονται με τη μέθοδο του άρθρου 39 είναι οι ίδιες τιμές που τελικά περιλαμβάνονται στη σφραγίδα προϊόντος ως μέρος των απαιτήσεων πληροφοριών του άρθρου 7. Αυτό αφορά μεταξύ άλλων το ερώτημα ποια δεδομένα θα περιλαμβάνονται στο διαβατήριο προϊόντος των επίπλωνότι κάθε τιμή που καταγράφεται εκεί πρέπει να είναι ανιχνεύσιμη σε μια μέτρηση ή υπολογισμό σύμφωνα με την προβλεπόμενη μέθοδο, όχι σε μια εκτίμηση ή ένα μέσο όρο από ένα φυλλάδιο προϊόντος. Για μια επιχείρηση με περιορισμένο τμήμα ποιότητας αυτό σημαίνει ότι η επιλογή της δοκιμαστικής μεθόδου και η επιλογή των πεδίων σφραγίδας προς συμπλήρωση δεν είναι ανεξάρτητες η μια από την άλλη.

Αναγνωρίστε ποια θέματα θα λάβουν τη δική τους ειδική μέθοδο μέτρησης

Διάφορα μέρη της μελλοντικής σφραγίδας δανείζονται για τη δική τους, ειδική μέθοδο. Σκεφτείτε το πώς η κατηγορία εκπομπής φορμαλδεΰδης ενός επίπλου καθορίζεται, τον υπολογισμό πίσω από το ποσοστό ανακύκλωσης, ή το πώς μια πιθανή CO2-ποδιών άνθρακα ενός επίπλου καθορίζεται. Το άρθρο 39 είναι η γενική διάταξη που ορίζει ότι πρέπει να υπάρχει μια αξιόπιστη μέθοδος· η εξουσιοδοτημένη πράξη για τα έπιπλα θα καθορίσει ανά στοιχείο πληροφοριών ποια μέθοδος είναι ακριβώς αυτή. Για μια επιχείρηση το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι ένα πρωτόκολλο μέτρησης δεν αρκεί, αλλά ότι ανά θέμα πρέπει να ελεγχθεί ποιο πρότυπο ή μέθοδος δοκιμής ισχύει.

Πού πάει στραβά στην πράξη

Τα εσωτερικά αποτελέσματα δοκιμών μεταφέρονται ως έχουν. Ένας κατασκευαστής έχει διενεργήσει δικές του εργαστηριακές δοκιμές σύμφωνα με μια μέθοδο που είναι συνηθισμένη εσωτερικά, αλλά δεν συμφωνεί με τη μέθοδο που θα προβλέψει η εξουσιοδοτημένη πράξη. Τα αποτελέσματα δεν είναι τότε ουσιαστικά χρησιμοποιήσιμα για τη σφραγίδα, ακόμη και αν εκτελέστηκαν επιστημονικά σωστά.

Τα δεδομένα προμηθευτών μεταφέρονται χωρίς έλεγχο μεθόδου. Ένα εξάρτημα — για παράδειγμα μια πλάκα, μια αφρώδης πλήρωση ή ένα υφαντό εξάρτημα — συνοδεύεται από ένα αναφορά δοκιμής του προμηθευτή, αλλά κανείς δεν ελέγχει εάν αυτή η αναφορά είναι σύμφωνη με τη μέθοδο που θα προβλεφθεί αργότερα. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα σε ερωτήματα που αφορούν την καταγραφή του υλικού ανά εξάρτημα, όπου πολλαπλοί προμηθευτές παρέχουν καθένας τις δικές του αναφορές δοκιμών.

Σύγχυση μεταξύ "υπολογίστηκε" και "μετρήθηκε". Ορισμένες τιμές, όπως ένα ποσοστό ανακυκλωσιμότητας, είναι το αποτέλεσμα ενός υπολογισμού που βασίζεται στη σύνθεση των υλικών και όχι μια φυσική μέτρηση. Εάν μια εταιρεία διεξάγει δοκιμές στις οποίες αναμένεται ένα μοντέλο υπολογισμού — ή αντίστροφα — το αποτέλεσμα δεν συμφωνεί με αυτό που απαιτεί η μέθοδος.

Παλαιά αποτελέσματα μετρήσεων χρησιμοποιούνται για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Μια αναφορά δοκιμής από πριν λίγα χρόνια επαναχρησιμοποιείται για το διαβατήριο, χωρίς να ελέγχεται αν το προϊόν έχει μεταβληθεί εν τω μεταξύ ή αν η μέθοδος μέτρησης έχει διαφοροποιηθεί. Αυτό σχετίζεται επίσης με το ερώτημα πόσο επικαιροποιημένα πρέπει να είναι τα δεδομένα στο φύλλο δεδομένων προϊόντος: μια ξεπερασμένη μέτρηση μπορεί να παράγει ένα διαβατήριο που ουσιαστικά δεν αντιστοιχεί πλέον στο παραδιδόμενο προϊόν.

Καμία διάκριση μεταξύ προτύπων για διαφορετικά υλικά. Σε έπιπλο με πολλαπλά υλικά — ξύλο, μέταλλο, υφάσματα, πλαστικό — μια μέθοδος μέτρησης εφαρμόζεται μερικές φορές στο σύνολο, ενώ τα επιμέρους υλικά μπορεί να απαιτούν τη δική τους μέθοδο δοκιμής. Αυτό ισχύει για παράδειγμα στη καταγραφή δεδομένων σχετικά με υφάσματα και επενδύσεις, όπου απαιτείται μια διαφορετική προσέγγιση από ό,τι σε ένα ξύλινο ή μεταλλικό σκελετό.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Για κάθε στοιχείο πληροφοριών στο διαβατήριο: ποια μέθοδος μέτρησης ή τρόπος υπολογισμού χρησιμοποιήθηκε, και σε ποιο πρότυπο ή προδιαγραφή βασίστηκε, μόλις αυτά γίνουν γνωστά.
• Οι ίδιες οι αναφορές δοκιμών ή τα έγγραφα υπολογισμού, με ημερομηνία, εκτελούσα οντότητα (εσωτερικό εργαστήριο, εξωτερικό γραφείο δοκιμών ή προμηθευτής) και το δείγμα προϊόντος ή τη σειρά προϊόντων στην οποία αφορούσε η δοκιμή.
• Μια επισκόπηση των μερών ενός επίπλου που δοκιμάστηκαν από την ίδια οργάνωση και ποια παραδόθηκαν από προμηθευτή, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών αναφορών.
• Συμφωνίες με προμηθευτές σχετικά με τη μέθοδο μέτρησης που θα χρησιμοποιηθεί, ώστε οι παραδιδόμενες τιμές να συμφωνούν με αυτό που θα απαιτεί το διαβατήριο.
• Ένα ημερολόγιο εκδόσεων χρησιμοποιούμενων μεθόδων μέτρησης, ώστε κατά μια αλλαγή του προτύπου να παραμένει ανιχνεύσιμο ποια τιμή σύμφωνα με ποια μέθοδο προσδιορίστηκε.
• Μια σύνδεση μεταξύ αποτελεσμάτων δοκιμών και των δεδομένων που τελικά περιλαμβάνονται στο διαβατήριο, ώστε κατά ένα έλεγχο να είναι σαφές ποια πηγή ανταποκρίνεται σε ποια τιμή διαβατηρίου.