Kto może przeglądać dane z paszportu produktu?

Dostęp różni się w zależności od użytkownika: opinia publiczna, nabywca i organy nadzoru widzą różne informacje

Nie każda osoba skanująca kod QR produktu meblowego otrzyma te same dane. Cyfrowy paszport produktu jest zbudowany z różnych warstw: część informacji jest dostępna dla wszystkich, część jest przeznaczona przede wszystkim dla nabywcy w momencie zakupu, a część jest zarezerwowana dla organów nadzoru, takich jak organy nadzoru rynku i służby celne. Rozporządzenie ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa w artykule 10, jakie dane muszą znaleźć się w paszporcie i dla której grupy docelowej są przeznaczone; artykuł 11 reguluje, w jaki sposób system musi technicznie zapewnić to rozróżnienie. Dla producenta lub importera mebli oznacza to, że nie wszystkie dostarczone dane muszą być jednakowo widoczne dla wszystkich: niektóre informacje znajdują się w paszporcie, ale są dostępne tylko dla stron posiadających określone uprawnienia.

Dla kogo obowiązuje to rozróżnienie i co poza niego wykracza

To rozróżnienie w prawach dostępu dotyczy danych, które na podstawie ESPR i mającej być jeszcze ustalonej działania delegowanego dotyczącego produktów dla mebli muszą być obowiązkowo zawarte w cyfrowym paszporcie produktu. Chodzi tutaj o informacje takie jak skład materiałowy, możliwości naprawy, pochodzenie części i inne dane określone w rozporządzeniu. Poza tym rozróżnieniem znajdują się dane, które producent przechowuje z innych powodów — wewnętrzne obliczenia kosztów, warunki zakupu, umowy z dostawcami — które nigdy nie trafiają do paszportu i w związku z tym nie są częścią tej regulacji dostępu. Rozróżnienie nie dotyczy również automatycznie informacji, które przedsiębiorstwo dobrowolnie dodaje ponad obowiązkowy zestaw danych; w przypadku takiego dodatkowego rodzaju informacji wybór, kto ją widzi, leży zasadniczo u osoby, która tworzy paszport, chyba że działanie delegowane określi coś innego. Ważne jest zatem rozróżnienie między tym, co rozporządzenie wymaga udostępniać, a tym, co przedsiębiorstwo samo decyduje się udostępnić.

Brak ustalonej daty wejścia w życie, ale ustalona już rama

W przypadku mebli nie jest jeszcze ustalone, od kiedy cyfrowy paszport produktu będzie obowiązkowy, a zatem również od kiedy te zasady dostępu będą obowiązywać w praktyce. Zależy to od działania delegowanego dotyczącego produktów dla mebli, które zgodnie z planem roboczym Komisji Europejskiej na lata 2025-2030 oczekiwane jest w 2028 r. Dopóki tego działania nie będzie, dla mebli nie będzie również ostatecznego określenia warstw dostępu. Artykuły 10 i 11 ESPR stanowią ramy, w które musi wpisać się ta ostateczna wersja: określają one, że dokonuje się rozróżnienia między grupami docelowymi, ale nie określają, która dokładnie dana do której warstwy należy w przypadku mebli. Do czasu opublikowania działania delegowanego i jego wejścia w życie dla mebli nie obowiązuje żaden wymóg prowadzenia cyfrowego paszportu produktu o tej strukturze dostępu.

Jak to przygotować w praktyce

Kto już teraz myśli o strukturze paszportu produktu, powinien rozsądnie zacząć od usystematyzowania danych o meblu, które już są dostępne i posortowania ich: dane, które zgodnie z oczekiwaniami będą widoczne dla wszystkich (ogólne informacje o materiałach i konserwacji), dane szczególnie istotne dla nabywcy (informacje o naprawach i gwarancji) oraz dane mające znaczenie przede wszystkim dla organów nadzoru (dokumentacja techniczna, dane zgodności). Następnie warto określić, która część tych danych jest już dostępna wewnętrznie, a która musi być pozyskana od dostawców. Potem warto sprawdzić, które dane mogą zawierać poufne informacje biznesowe, aby można było to uwzględnić przy opracowywaniu paszportu. Na koniec rozsądnie jest śledzić publikację delegowanego aktu dla mebli, ponieważ dopiero w nim zostanie konkretnie określone, które dane trafią do której warstwy dostępu.

Gdzie się to znajduje: artykuł 10 i 11 rozporządzenia ESPR

Ten podział na poziomy dostępu wynika z artykułu 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), które opisuje wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu, w tym jakie informacje muszą się w nim znaleźć i do kogo są adresowane. Artykuł 11 tego samego rozporządzenia opisuje projekt techniczny i działanie cyfrowego paszportu produktu, w tym sposób, w jaki prawa dostępu muszą być techniczne zabezpieczone. Konkretne wdrożenie dla mebli — które dane dokładnie trafiają do której warstwy — wynika z produktospecyficznego aktu delegowanego, który musi być jeszcze przyjęty na podstawie tego rozporządzenia.

Kto jako producent, importer lub projektant wyposażenia chce już zacząć, może posortować własne dane produktów według wymienionych wyżej warstw — publiczna, nabywca, nadzór — dzięki czemu paszport będzie mógł być opracowany przy mniej pracy, gdy tylko delegowany akt dla mebli będzie opublikowany i data zostanie ujawniona tutaj.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie dostępne jest na EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pani/Pana oczekuje

Rozróżnianie między danymi publicznymi a niebędącymi publicznymi

Artykuł 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) wychodzi z założenia, że dane w cyfrowym paszporcie produktu są dostępne dla różnych grup odbiorców: niektóre dane są widoczne dla wszystkich, inne tylko dla określonych stron, takich jak organy nadzoru, uczestnicy rynku w łańcuchu lub naprawiający. Dla producenta mebli lub importera oznacza to, że zbiór danych stanowiący podstawę paszportu nie jest jednym niezdifferenncowanym zasobem informacji. Konieczne jest wprowadzenie podziału: jakie dane konsument może zobaczyć w sklepie za pośrednictwem kodu QR, a jakie są przeznaczone tylko dla uczestnika rynku, który później demontuje lub naprawia meble. Które dokładnie dane powinny znaleźć się w paszporcie, opisano na stronie dotyczącej jakie dane będą zawarte w paszporcie produktu dla mebli. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników zwykle nie jest to zadanie techniczne, lecz organizacyjne: ktoś musi wcześniej ustalić, które dane trafiają do którego "pola", zanim paszport zostanie zestawiony.

Zróżnicowanie dostępu według roli

Idea paszportu polega na tym, że organ nadzoru, recykler, naprawiający i konsument nie mają tych samych potrzeb informacyjnych i dlatego nie potrzebują tego samego dostępu. Artykuł 11 rozporządzenia ESPR opisuje projekt techniczny paszportu, w tym sposób, w jaki nośnik danych i system bazowy powinny być w stanie pokazywać dane różnym stronom. Dla przedsiębiorstwa meblarskiego oznacza to, że wybór platformy lub systemu zależy również od tego, czy ten system potrafi rozróżniać poziomy dostępu. Prosty plik PDF za kodem QR, który każdy widzi dokładnie w ten sam sposób, niekoniecznie spełnia ideę zróżnicowanego dostępu.

Ochrona informacji wrażliwych dla biznesu bez unikania obowiązu

Nie wszystko, czym producent niechętnie dzieli się, można z tego powodu pominąć. Ale nie wszystko, co jest wymagane do zbierania, dlatego musi być publicznie widoczne dla każdego, kto skanuje kod QR. To właśnie rozróżnienie — między tym, co musi być zebrane, a tym, co musi być publicznie pokazane — jest dokładnie tam, gdzie utknęło wiele przedsiębiorstw. Na stronie dotyczącej danych wrażliwych dla biznesu opisano, jak to rozróżnienie działa. Dla średniej wielkości przedsiębiorstwa meblarskiego oznacza to, że zestawienie paszportu nie jest tylko kwestią "co wiemy", ale także "kto może to zobaczyć" — i te dwie kwestie najlepiej nie są rozstrzygane jednocześnie z tą samą osobą, ponieważ jedno pytanie jest techniczne, a drugie handlowe.

Zapewnienie, że dostęp nadal działa po sprzedaży

Paszport nie jest przeglądany raz i nigdy więcej. Naprawiający, który lata po zakupie wymienia część, lub recykler, który demontuje meble na koniec okresu użytkowania, musi wciąż mieć dostęp do odpowiednich danych. To wiąże się z pytaniem, jak aktualne są te dane w danym momencie, co opisano na stronie dotyczącej jak aktualne muszą być dane w paszporcie produktu. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że udzielanie dostępu nie jest tylko migawką w momencie sprzedaży, ale usługą, która musi działać przez dziesięć lat.

Gdzie pada w praktyce

Pierwsza sytuacja: producent umieszcza wszystkie dane zebrane do paszportu za tym samym kodem QR, bez rozróżnienia. Konsument widzi wówczas również techniczne dane produkcyjne, które nie były dla niego przeznaczone, i które nigdy nie musiały być publicznie dostępne.

Druga sytuacja: importer chce chronić określony przepis lub skład materiału i dlatego całkowicie pomija tę informację z paszportu — podczas gdy obowiązek polegał na zebraniu danych i udostępnieniu go określonej grupie odbiorców, tyle tylko, że nie dla wszystkich.

Trzecia sytuacja: przedsiębiorstwo pracuje z zewnętrzną platformą lub dostawcą kodu QR, ale nie ustaliło, kto w imieniu przedsiębiorstwa może zmieniać lub uzupełniać które dane. Po zmianie personelu nie jest jasne, kto ma dostęp do zarządzania paszportem.

Czwarta sytuacja: projektant wnętrz dostarcza meble klientowi biznesowemu i zakłada, że klient automatycznie ma dostęp do wszystkich powiązanych danych, podczas gdy to zależy od tego, jak paszport i prawa dostępu zostały skonfigurowane przez producenta.

Piąta sytuacja: dane dotyczące niebezpiecznych substancji, opisane na stronie dotyczącej niebezpiecznych substancji w meblach, nie są wyraźnie oznaczone jako dane, które muszą być dostępne dla inspektora, co powoduje, że podczas kontroli nie od razu jasne jest, która część informacji była do tego przeznaczona.

Co można rejestrować

Przegląd danych zebranych w zbiorze informacji o produkcie, które są publicznie widoczne za pośrednictwem kodu QR, i które są przeznaczone tylko dla określonych stron.
Lista ról lub stron, które wymagają dostępu (konsument, inspektor, naprawiacz, recykler, kolejny uczestnik łańcucha) z informacją na temat tego, co każda rola widzi.
Umowy z dostawcą platformy dotyczące sposobu technicznego skonfigurowania i zarządzania poziomami dostępu, w tym tego, kto w przedsiębiorstwie uprawniony jest do zmiany tego zarządzania.
Wewnętrzny przegląd danych uważanych za wrażliwe dla biznesu wraz z informacją, na podstawie jakiego wyboru ta decyzja została podjęta, aby można było to wyjaśnić w razie pytań.
Dokumentacja sposobu, w jaki zmiany danych, na przykład po naprawie opisanej na stronie dotyczącej napraw i renowacji w paszporcie produktu, są wprowadzane i kto ma do nich dostęp.
Punkt kontaktowy lub procedura na wypadek, gdyby inspektor lub inna uprawniona strona poprosiła o dostęp do określonych danych.

Nie jest to porada prawna. Niniejsza strona zawiera ogólne informacje o przepisach, którymi zajmuje się ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane z pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie jest w porządku? Daj nam znać — poprawy mają priorytet.