Ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Διάκριση μεταξύ δημόσιων και μη δημόσιων δεδομένων

Το Άρθρο 10 της ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) βασίζεται σε δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος που είναι προσβάσιμα σε διάφορες ομάδες στόχου: ορισμένα δεδομένα είναι ορατά σε όλους, άλλα μόνο σε συγκεκριμένα μέρη όπως οι αρχές εποπτείας, οι δρώντες της αγοράς στην αλυσίδα ή οι επιδιορθωτές. Για έναν κατασκευαστή επίπλων ή εισαγωγέα, αυτό σημαίνει ότι η συλλογή δεδομένων που αποτελεί τη βάση του διαβατηρίου δεν είναι ένας ενιαίος όγκος πληροφοριών. Θα πρέπει να γίνει μια κατηγοριοποίηση: ποια δεδομένα μπορεί να δει ο καταναλωτής στο κατάστημα μέσω του κώδικα QR και ποια είναι, για παράδειγμα, μόνο για έναν δρώντα της αγοράς που θα αποσυναρμολογήσει ή θα επιδιορθώσει το έπιπλο αργότερα. Ποια δεδομένα ακριβώς ανήκουν στο διαβατήριο, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ποια δεδομένα θα περιλαμβάνονται στο διαβατήριο προϊόντος των επίπλωνΓια μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό συνήθως δεν είναι ένα τεχνικό ζήτημα αλλά ένα οργανωτικό: κάποιος πρέπει να καθορίσει εκ των προτέρων ποιο δεδομένο ανήκει σε ποιο «πεδίο», πριν συναρμολογηθεί το διαβατήριο.

Διαφοροποίηση της πρόσβασης κατά ρόλο

Η ιδέα πίσω από το διαβατήριο είναι ότι μια αρχή εποπτείας, ένας ανακυκλωτής, ένας επιδιορθωτής και ένας καταναλωτής δεν έχουν όλοι τις ίδιες πληροφοριακές ανάγκες και επομένως δεν χρειάζονται όλοι την ίδια πρόσβαση. Το Άρθρο 11 της ESPR περιγράφει το τεχνικό σχεδιασμό του διαβατηρίου, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο ο φορέας δεδομένων και το υποκείμενο σύστημα θα πρέπει να μπορούν να παρουσιάζουν δεδομένα σε διάφορα μέρη. Για μια εταιρεία επίπλων, αυτό σημαίνει ότι η επιλογή μιας πλατφόρμας ή ενός συστήματος εξαρτάται μερικώς από το εάν αυτό το σύστημα μπορεί να διακρίνει επίπεδα πρόσβασης. Ένα απλό PDF πίσω από έναν κώδικα QR που θεωρείται από όλους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο δεν ανταποκρίνεται αυτόματα στην ιδέα της διαφοροποιημένης πρόσβασης.

Προστασία ευαίσθητων επιχειρηματικών πληροφοριών χωρίς παραβίαση της υποχρέωσης

Δεν επιτρέπεται να παραλειφθεί όλα αυτά που προτιμά ένας κατασκευαστής να μην κοινοποιεί για αυτόν τον λόγο. Αλλά δεν είναι όλα όσα είναι υποχρεωτικά να συλλέγονται, για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να είναι ορατά σε όλους που σκανάρουν τον κώδικα QR. Αυτή η διάκριση — μεταξύ αυτών που πρέπει να συλλέγονται και αυτών που θα πρέπει να εμφανίζονται δημόσια — είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο αντιμετωπίζουν προβλήματα πολλές εταιρείες. Στη σελίδα σχετικά με ευαίσθητα επιχειρηματικά δεδομένα περιγράφεται ο τρόπος λειτουργίας αυτής της διάκρισης. Για μια μεσαία εταιρεία επίπλων, αυτό σημαίνει ότι η σύνθεση του διαβατηρίου δεν είναι μόνο θέμα «τι ξέρουμε», αλλά και «ποιος επιτρέπεται να το δει» — και αυτά τα δύο ερωτήματα δεν θα πρέπει να απαντώνται ταυτόχρονα από την ίδια πρόσωπο, επειδή ένα ερώτημα είναι τεχνικό και το άλλο εμπορικό.

Διασφάλιση ότι η πρόσβαση λειτουργεί και μετά την πώληση

Ένα διαβατήριο δεν εξετάζεται μόνο μία φορά και ποτέ ξανά. Ένας επιδιορθωτής που αντικαθιστά ένα ανταλλακτικό χρόνια μετά την αγορά, ή ένας ανακυκλωτής που αποσυναρμολογεί το έπιπλο στο τέλος της ζωής του, εξακολουθεί να χρειάζεται πρόσβαση στα σχετικά δεδομένα. Αυτό σχετίζεται με το ερώτημα πόσο επίκαιρα είναι αυτά τα δεδομένα τότε, το οποίο περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με πόσο επικαιροποιημένα πρέπει να είναι τα δεδομένα στο φύλλο δεδομένων προϊόντοςΓια μια εταιρεία, αυτό σημαίνει ότι η παροχή πρόσβασης δεν είναι μόνο ένα στιγμιότυπο κατά την πώληση, αλλά μια ρύθμιση που πρέπει να λειτουργήσει για δέκα χρόνια.

Πού πάει στραβά στην πράξη

Πρώτη περίπτωση: ένας κατασκευαστής τοποθετεί όλα τα δεδομένα που συνέλεξε για το διαβατήριο πίσω από τον ίδιο κώδικα QR, χωρίς διάκριση. Ο καταναλωτής βλέπει τότε και τεχνικά δεδομένα παραγωγής που δεν ήταν προορισμένα γι' αυτόν και που ίσως δεν χρειάστηκαν ποτέ να είναι δημόσια.

Δεύτερη περίπτωση: ένας εισαγωγέας θέλει να προστατεύσει ορισμένη συνταγή ή σύνθεση ενός υλικού και επομένως παραλείπει εντελώς αυτές τις πληροφορίες από το διαβατήριο — ενώ η υποχρέωση ήταν να συλλέξει το δεδομένο και να το διαθέσει σε μια συγκεκριμένη ομάδα στόχου, απλώς όχι για όλους.

Μια τρίτη κατάσταση: μια επιχείρηση συνεργάζεται με μια εξωτερική πλατφόρμα ή προμηθευτή για τον κωδικό QR, αλλά δεν έχει καθορίσει ποιος εξουσιοδοτείται από την επιχείρηση να τροποποιήσει ή να συμπληρώσει ποια δεδομένα. Μετά από αλλαγή προσωπικού, δεν είναι σαφές ποιος έχει πρόσβαση στη διαχείριση του διαβατηρίου.

Μια τέταρτη κατάσταση: ένας αναδόχος έργου παρέχει έπιπλα σε έναν επιχειρηματικό πελάτη και υποθέτει ότι ο πελάτης έχει αυτόματα πρόσβαση σε όλα τα υποκείμενα δεδομένα, ενώ αυτό εξαρτάται από τον τρόπο διάταξης του διαβατηρίου και των δικαιωμάτων πρόσβασης από τον κατασκευαστή.

Μια πέμπτη κατάσταση: δεδομένα σχετικά με επικίνδυνες ουσίες, όπως περιγράφονται στη σελίδα σχετικά με επικίνδυνες ουσίες σε έπιπλα, δεν επισημαίνονται σαφώς ως δεδομένα που πρέπει να εμφανίζονται σε έναν εποπτικό φορέα, γεγονός που κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου δεν είναι άμεσα σαφές ποιο μέρος των πληροφοριών προορίζονταν γι' αυτό.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Μια περίληψη των δεδομένων από τις συγκεντρωμένες πληροφορίες του προϊόντος που είναι δημόσια ορατά μέσω του κωδικού QR και ποια προορίζονται μόνο για συγκεκριμένα μέρη.
• Μια λίστα των ρόλων ή των μερών που χρειάζονται πρόσβαση (καταναλωτής, εποπτικός φορέας, επιδιορθωτής, ανακυκλωτής, επόμενος κρίκος της αλυσίδας) με το τι βλέπει κάθε ρόλος.
• Συμφωνίες με τον παροχέα της πλατφόρμας σχετικά με το πώς οι στάθμες πρόσβασης ρυθμίζονται και διαχειρίζονται τεχνικά, συμπεριλαμβανομένου του ποιος εντός της εταιρείας είναι αρμόδιος να αλλάξει τη διαχείριση αυτή.
• Μια εσωτερική επισκόπηση των οποίων δεδομένων θεωρούνται ευαίσθητα για την επιχείρηση και με ποιο κριτήριο ελήφθη αυτή η απόφαση, έτσι ώστε αυτό να μπορεί να εξηγηθεί σε περίπτωση ερωτήσεων.
• Καταγραφή του τρόπου με τον οποίο οι αλλαγές στα δεδομένα, για παράδειγμα μετά από επισκευή όπως περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με επισκευές και ανακαίνιση στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, εφαρμόζονται και ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές.
• Ένα σημείο επικοινωνίας ή διαδικασία στην περίπτωση που ένας έλεγχος ή άλλο δικαιούχο μέρος ζητά πρόσβαση σε συγκεκριμένα δεδομένα.