Czy każda część otrzymuje własny paszport, czy meble jako całość?

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pani/Pana oczekuje

Szafa dostarczona w luźnych częściach — panele boczne, półki, zawiasy, zestaw okucia — rodzi pytanie, na które ESPR nie odpowiada prostym tak lub nie: czy paszport dotyczy produktu końcowego tak, jak użytkownik zmontuje go w domu, czy każdej części osobno? Odpowiedź zależy od sposobu obrotu produktem i od tego, jakie rozporządzenie delegowane dotyczące mebli ustanowi dokładne przepisy. Artykuł 11 i artykuł 12 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określają już systematykę, w ramach której dokonuje się tego wyboru.

Jeden kod identyfikacyjny na paszport

Artykuł 12 ESPR zobowiązuje do unikalnego kodu identyfikacyjnego, który wiąże produkt (lub grupę produktów, w zależności od rozporządzenia delegowanego) z właściwym zestawem danych. W przypadku mebla sprzedawanego jako jedno złożone całość — jeden numer artykułu, jedno opakowanie, jeden wiersz faktury — naturalne jest, że kod odnosi się do całości, a nie do każdej półki czy zawiasu. Praktycznie oznacza to dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników, że obecny system numeracji artykułów może stanowić podstawę, ale trzeba dokładnie sprawdzić, co aktualnie funkcjonuje w administracji jako jedna jednostka sprzedaży. Przedsiębiorstwa mające trudności z opracowaniem tych kodów mogą zapoznać się z systematyką na Jak przydzielam każdemu produktowi unikalny kod identyfikacyjny?.

Zachowanie rozróżnienia między produktem a częścią

Artykuł 11 ESPR opisuje urządzenie techniczne paszportu, w tym możliwość, że paszport odwołuje się do innych paszportów lub do komponentów w obrębie produktu. Jest to istotne dla mebli składających się z luźnych części: część może sama być produktem z własnym cyklem życia (na przykład zamienną serię zawiasów sprzedawaną także oddzielnie), lub może być wyłącznie klockiem budulcowym, który istnieje tylko w obrębie produktu końcowego. Dla przedsiębiorstwa sprzedającego zarówno kompletne szafy, jak i luźne części zamienne, oznacza to, że z góry należy ustalić, które części mają własny status handlowy, a które nie. To rozróżnienie określa, czy będzie mowa o jednym paszporcie, czy o zestawie paszportów wzajemnie się odwołujących, jak opisano na Mój produkt potrzebuje wielu produktowych paszportów — jak to działa razem?.

Stosowanie się do praktyki pakowania, montażu i sprzedaży

To, co prawdopodobnie będzie decydujące, nie jest kształtem fizycznym produktu, lecz sposobem, w jaki trafia on na rynek. Meble sprzedawane w płaskim pudełku z instrukcją montażu stanowią dla konsumenta jeden produkt z jednym momentem zakupu — chociaż składają się z dwudziestu części. Dla przedsiębiorstw oznacza to, że obecna logika sprzedaży i pakowania jest ważnym wskaźnikiem tego, jak paszport będzie opracowany w przyszłości, bardziej niż sama kompozycja techniczna produktu.

Gdzie pada w praktyce

Kodowanie osobno części, które nigdy nie są sprzedawane osobno. Producent stołów do jadalni rejestruje każdy blat, każdą nogę i każdy zestaw śrub jako osobny artykuł z własnym kodem, podczas gdy klienci mogą zamawiać tylko kompletny stół. Prowadzi to do niepotrzebnie dużego i podatnego na błędy zestawu danych, bez tego, że kiedykolwiek pojawi się klient szukający luźnego blatu.

Pomijanie części zamiennych w opracowaniu. Producent szaf opracowuje paszport dla produktu kompletnego, ale dostarcza także przez serwis klientów luźne zawiasy i szyny szuflad. Jeśli te części nie znajdują się osobno w systemie, brakuje wówczas punktu odniesienia dla informacji o naprawie, które powinny dotyczyć części.

Naklejanie kodu QR na niewłaściwym poziomie. W modułowym zestawie sofy kod QR naklejony jest tylko na pudełku elementu głównego, a nie na luźnych modułach narożnikowych, które można zamawiać osobno. Kto później kupuje tylko moduł narożnikowy, nie ma dostępu do paszportu. Właściwe miejsce dla nośnika zależy od tego, jak produkt jest pakowany i sprzedawany, zobacz Jak kod QR produktowego paszportu trafia na moje meble?.

Nieuwzględnianie części od dostawców w zestawie danych. Importer mebli w zestawach samodzielnie montowanych nie uwzględnia danych zawiasów i okucia, ponieważ "nie zostały przez nas wyprodukowane", natomiast te komponenty stanowią część produktu do złożenia, a zatem również część informacji o materiałach w paszporcie.

Połączenie dwóch oddzielnych numerów artykułów w jeden paszport bez uzasadnienia. Producent łączy dwa komponenty, które są kupowane osobno i posiadają osobne numery artykułów, w jeden paszport bez zapisania uzasadnienia tej decyzji. Podczas kontroli lub zmiany w asortymencie nie można już prześledzić, które informacje dotyczyły którego komponentu.

Co można rejestrować

• Przegląd tego, które części mebla mogą być sprzedawane osobno lub zamawiane w uzupełnieniu, a które istnieją wyłącznie w ramach produktu złożonego.
• Powiązanie między istniejącymi numerami artykułów a jednostką, do której paszport będzie stosowany — produkt, moduł lub komponent.
• Udokumentowana decyzja dotycząca tego, które komponenty otrzymają własny unikatowy kod identyfikacyjny, wraz z jej uzasadnieniem, aby ta wybór nie pozostał ukryty.
• Umowy z dostawcami dotyczące tego, kto dostarcza jakie dane dla części, które nie są wytwarzane we własnym zakresie, w tym okucia, zawiasy i materiały montażowe.
• Przegląd lokalizacji, gdzie kod QR pojawia się na każdym poziomie opakowania, zwłaszcza w przypadku produktów sprzedawanych zarówno w formie kompletnej, jak i w oddzielnych modułach.
• Określenie sposobu, w jaki dane z własnej administracji zapasów lub systemu ERP są wykorzystywane do wypełnienia pasportu, tak aby zmiany w składzie lub częściach automatycznie się aktualizowały — zobacz Czy mogę połączyć produktowy paszport z moim systemem ERP lub zarządzania zapasami? w kwestii aspektów technicznych.

Określenie to ma na celu wprowadzenie już teraz struktury, aby gdy delegowana uchwała w sprawie mebli ustalі ostateczny podział, połączenie z własną administracją produkcji było już gotowe.